موضوع:

دنیل لیبسکیند (Daniel Libeskind)

[align=CENTER][/align]
[لینک تنها برای کاربران عضو قابل مشاهده می باشد ] پس از جنگ جهانی دوم در سال 1946 در لهستان متولد شد. در سال 1965 شهروند آمریکایی شد.وی در اسرائیل موسیقی خواند و در نیویورک مجری هنری شد.
موسیقی را به جهت مطالعه معماری رهاکرده و درجه لیسانس معماری در کوپریونیون نیویورک در سال 1970 دریافت کرد. فوق لیسانس تاریخ و تئوری معماری در مدرسه تطبیقی دانشگاه اسکس در انگلستان در سال 1972 خواند.

لیبسکیند در چند دانشگاه جهانی و بین الملی درس داده و سخنرانی کرده و دریافت کننده چندین جایزه مهم معماری بوده است. در حال حاضر کرسی فرانک گهری را در دانشگاه تورنتو دارد و در دانشگاه کالسروهه آلمان و دانشگاه پنسیلوانیا تدریس میکند.
دانیل لیبسکیند معمار،معلم و تئورسین معماری میباشد.
درسال 1989 برای اولین ماموریت ساختمانیش انتخاب شد، موزه جدید یهود در برلین.
٭ وی اعتقاد دارد که ساختمانها باید در مورد مکان، تاریخ و زمانشان باید اطلاعات بدهند که این اظهارات در موزه یهود که در سال 1999 تکمیل گردیده، نمایش داده شده است. این طراحی سمبلیک بازتاب سرنوشت شوم یهودیان زیر سلطه نازی میباشد. فرمهای زیگزاگ روی سطح موزه یادآور تکه های ستاره داود است.

تاریخچه زندگی :
دانیل لیبسکیند آتیله معماری اش را در سال 1989 در بریلن تاسیس کرد وی در ابتدا برای مدتی به عنوان متخصص نظریه پردازی در ارتباط با حرکت دیکانستراکشن به عنوان علاقه شخصی اش در توسعه طراحی از طریق فلسفه و موسیقی مطرح بود . همین امر موجب تصمیم اخیر آکادمی هنر و ادبیات آمریکل جهت اعطای جایزه معماری به وی شد .
با به هم پیوستن آلمان شرقی و غربی و فراهم آمدن فرصت های ساخت و سازکار حرفه ای لیبسکیند در برلین آغاز شد و بر این اساس طراح های شهری که هدف آنها الحاق ساختار قدیمی شهر با پیشترفت توسعه اقتصادی در برلین بود جهت طراحی و اجرا به او واگذار شد . اولین طرح مهم ساخته شده توسط لیبسکیند ، توسعه موزه برلین به موزه « جویس » بود . او اخیرا با 2 طرح خود که یکی توسعه بویلرهاووس به موزه آلبرت و ویکتوریا در لندن پیگیری موزه جنگ در شمال منچستر بود ، توانست در مسابقات طراحی این دو طرح در بریتانیا جایزه اول را ببرد .

[align=CENTER][/align]
[لینک تنها برای کاربران عضو قابل مشاهده می باشد ]:
در اکتبر 1999 موزه یهودیان برلین مقدم نزدیک به 15000 بازدید کننده را پذیرا شد . البته این رقم چندان چشمگیر نیست ، مگر آدم مطلع باشد که موزه مذکور تا یکسال دیگر هم رسما افتتاح نخواهد شد . در این ساختمان چیزی برای دیدن وجود ندارد ... به جز خود ساختمان .
محبوبیت نامعمول این موزه خالی ، بخشی به خاطر کشمکش گسترده و طولانی همگانی برای تاسیس و ساخت این نهاد است . البته عمدتا گواه بر شگرفی و قدرت معماری آن نیز هست . این بنا که طراحی آن را دانیل لیبسکیند بر عهده داشته ، با روکش فلزی و متجاوز از 350 پنجره با طرح های عجیب ، عمیقا منحصر به فرد و استثنایی است . ساختمان همچون دیواری رمیده و خیر کننده ، به شکل حصاری که گویی بر حسب مجموعه ای از قوانین کشف ناشدنی سر بر می آورد ، به شکلی به یاد ماندنی در عرض میدان «برلین » جایی که در واقع قبلا دیوار برلین قرار داشت ، پیچ و خم می خورد . درون آن حتی بیش از این چنین ویژگی هایی را در خود دارد . هر کس که از موزه بازدید می کند محال است که به این زودی ها آن را از یاد ببرد .
پلکانی پهن و تیره به سمت پایین به زیر زمین منتهی می گردد . دالان های شیبدار که کف انها از سنگ لوح است بازدید کننده را وا می دارد که یکی از سه مقصد نا شناخته ای را که در پیش رو دارد بر گزیند و یکی از اینها به سمت بالا که جایگاه اصلی پلکان عمودی دیگری است باریک میشود و به شکلی شگرف به سالن های خالی نمایشگاه موزه منتهی می گردد از دیگر ویژگی های لنا سقف های بلندو دیوار طولانی و عریان و سفید است زاویه ها نیز به نا گاه تند و تیز و تغییر می کنند پنجره ها ی اریب به شکلی غیر منتظره دیوار ها را می شکافند همه اینها جنون آساست
در پایین پله ها در زیر زمین پشتی دو مسیر دیگر در کمین اند یکی از اینها به در ی فلزی منتهی می گردد که به سنگینی به فضای خالی نماد آدم سوزی باز می شود که حجمی است عجیب وغریب مرتفع و ذو زنقه ای شکل با دیوارهای مستحکم بتنی در اینجا یک منبع نوری وجود دارد و عبارت است از باریکه ای در گوشه فضا که باعث می شود کور سویی از ارتفاعی نا ممکن به درون بتابد .
یک دالان دیگر باقی می ماند این دالان به بیرونی محصور و پوشیده از قلوه سنگ باغ تبعید و مهاجرت که شاخص ترین نشانه آن شبکه ای از 49 ستون بلند ،ضخیم وراست گوشه بتنی است ،منتهی می گردد از راس هر ستون تنها یک درخت زیتون روسی سر بر آورده است . ستون ها اندکی خم شده اند ومی توان در میان آنها به قدم زدن پرداخت این فضا مشخصا نا سازوار به نظر می رسد .
اندیشه بر پایی موزه یهودیان در بر لین هم نا خوشایند می نماید و هم بجا برلین شهری است که مرگ 6 میلیون یهودی اروپایی را در دامن خود پرورانده و هدایت کرده است نیز شهری است که بیش از حکومت نازی ها در فاصله سالهای 1933تا 1945.با یاری جمعیت یهودی اش از نظر فرهنگی ، علمی ، تجاری ، آموزشی و موسیقی پروری رونق داشته است .تاریخ برلین ، استهزا های تلخی را در خود نهفته دارد یکی از اینها این است که نخستین موزه یهودیان این شهر در سال 1933 یعنی همان سالی که آدولف هیتلر و حزب نازی به قدرت رسیدند افتتاح شد در سال 1938 کهحمله نازی ها به یهودیان آلمانی با سبعیت هر چه بیشتر شدت گرفت موزه مذکور تعطیل شد.
ایجاد جایگزینی برای موزه اصلی با تشکیل واحد یهودیان موزه تاریخی شهر که در نقاط مختلف برلین غربی سابق قرار داشت آغاز گردید ده سال پیش به هنگام رقابت معماران برای بر پایی ساختمان جدید گه درست مقارن با فرو ریختن دیوار برلین بود قرار بود که معماران شرگت کننده در مسابقه به طراحی بخشی ضمیمه به کاخ قرن هیجدهمی که بنا بود برای استقرار موزه شهر نوسازی شود بپردازد . خلاصه این ماجرا ی پیچیده اینکه واحد مذکور به تدریج به نهادی مستقل بدل گردید که هم اکنون موسوم به موزه یهودیان برلین است . بخشی از این امر به خاطر قوت گرفتن اندیشه مبتی بر نیا به مجموعه های گسترده و نیز تلاش های سیاسی مایکل بلو منتال وزیر دارایی پیشین آمریکا ست که در سال 1997 به ریاست این نهاد بر گمارده شد .
اقتدار معماری لیبسکیند نیز نقشی عمده در این میان داشت طرح وی بر خلاف دیگر طرح ها هویت قویا مستقل یهودیت را در خود دارد اندازه بنای در نظر گرفته شده و جذبه فرم آن تحت الشعاع کاخ باروکی مذکور که تنها از طریق یک پلکان عمودی زیر زمینی به آن متصل است قرار دارد.
هئیت مستقل داوران که در کار انتخاب طرح نهایی و دوباره تحت تاثیر طرح پیشنهادی لیبسکیند قرار گرفت و از طرح وی در گشفت شد . هئیت داوران در تشریح انتخاب خود چنین نوشت : « چیزهایی معلوم و مشخص می توانند منجر به ساخت موزه ای معمولی شوند ولی هیچ یک نمی توانند راه حلی کاملا خارالعاده و به تمامی دارای هویت مستقل ارائه دهند . » اکنون کاخ پیش گفته فقط به عنوان ورودی تزئینی به ساختمان لیبسکیند به کار می آید و سرانجام نیز نمایشگاه های معاصر موزه را در خود جای خواهد داد ( موزه شهر در نقاط دیگری استقرار خواهد گرفت . ) حتما داوران دریافته اند که طرح لیبسکیند به خاطر تمام ویژگی های منحصر به فرد و توانمندش ، مجموعه ای ستودنی را برای بسیاری از گونه های نمایشی و موزه فراهم می آورد گالری ها وسیع اند ، به خوبی نورپردازی شده اند و فضاهای دیواری متعددی را هم در خود دارند . تام فرویدنهایم ، مدیر سابق بنیاد «آسمیتسونیان » {واقع در واشنگتن } ، که اکنون نایب رئیس و همچنین سرپرست موزه یهودیان برلین است ، می گوید « مردم کنجکاوند که آیا این معماری «نامعمول » با سبک ما همخوانی دارد یا نه . لیکن خواهند دید که این همخوانی به نحوی بسیار مطلوب صورات پذیرفته است » افتتاح رسمی موزه و نمایشگاه های آن ، برای اکتبر 2000 زمان بندی شده است .
لیبسکیند اکنون 53 ساله ، هنگامی که در سال 1989 برنده طرح مذکور شد ، عملا بیرون از حیطه آکادمیک چندان مشهور نبود . وی به دنبال پیامد جنگ چهانی دوم در لهستان ، در ان کشور به دنیا آمد و در همان جا ( و همچنین اسرائیل ) بزرگ شد . لیبسکیند تحصیلا ت معماری خود را در نیویورک گذراند و به عنوان آموزگار و نظریه پرداز شناخته شد . هنگامی که قلم بر کاغذ نهاد و طراحی را آغاز کرد ، به ایجاد طرح هایی برای ساختمانها و دستگاه های پیچیده پرداخت . چنین می نمود که هدف اولیه این طرح ها ، به تصویر کشیدن نظریه پردازی رمزگونه و دشوار است .
به هر ترتیب ، اکنون دو ساختمان عمده لیبسکیند به پایان رسیده که عبارتند از موزه واقع در برلین و نیز موزه فلیکس نوسباوم در شمال آلمان . دیرگ طرح های در دست انجام وی عبارتند از : موزه یهودیان در سان فرانسیسکو ، موزه سلطنتی جنگ در منچستر انگلستان و بنای ضمیمه ای زیبا و حلزونی شکل برای موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن .
لیبسکیند خواسته که هر یک از طرح هایش از لحاظ بصری منحصر به فرد باشند . او تجسم مدرن اصالت هنری است . با این حال در مجموعه کارهای وی شباهت هایی به چشم می خورد که از جمله آنها می توان به زاویه های تند و فرم های تکه تکه شده اشاره کرد . مهم تر از همه اینها ، روابط فلسفی مستحکم موجود در طرح های اوست . لیبسکیند عمیقا ضد کلاسیک است . در نزد وی قواعد کلاسیک تناسب ، هماهنگی ، نظم ، تقارن و توازن که به شکلی موقر در کاخ قرن هیجدهمی مجاور اثر وی در برلین به چشم می خورد در واقع حکم نظام هایی بسته و منسوخ را دارند . او چیزهای پیچیده ، خرد ستیز و درون یافتی را به خرد ورزی مستقیم و بی چون و چرا ترجیح می دهد و به گمان وی خرد ورزی «مفروض» همین است و بس .
این هنرمند _ معمار ، آرمان گرا و فردگرایی افراطی است که می کوشد فراتر از آزادی هنر برای هنر ، و فراتر از مقوله های فرم ناب گام نهد . به بیان بهتر ، او در هر ساختمانی که طراحی می کند ، در جست و جوی این است که ویژگی هایی تازه را برای معنای وضع کند ، و همچنین راه هایی تازه را برای پیوند بنا ، مکان و فضا با تاریخ ، زندگی امروز و زندگی فردا به وجود آورد .
موزه یهودیان برلین ، نمونه ای از شور و هیجان و نیز پیچیدگی جست و جوی لیبسکیند برای مفاهیم معماری است . لیبسکیند می گوید که برای دستیابی به طرح مورد بحث ، نشانه ها و مظاهر بارز زندگی شهروندی یهود و غیر یهود را جست و جو کرده و آنها را برای ایجاد هندسه های زاویه دار در زمین ، بر روی نقشه مشخص ساخته است . خود وی این را « ماتریس خرد ستیزی » می نامد . وی دو جلد کتاب قطور را نیز که مستقیما درباره سرنوشت دردناک هزاران یهودی برلین نگاشته شده ، به وقت مطالعه کرد . او در این طرح تحت تاثیر اپرای نا تمام آرلوند شوئنبرگ به نام « موسی و هارون » و همچنین مقاله ای اولتر بنیامین بوده است . اصلا مشخص نیست که چگونه این انگاره ها قالب فرم ، فضا و مصالحی که در ساختمان لیندنشتراسه به چشم می خورد به خود گرفتند لکن نبود مشابهت های مستقیم میان ساختمان مذکور و این رویکردهای مبهم به معماری _ که چندان نمی توان « روش شناختی » خواندشان _ نه شگفتی برانگیز است و نه نگران کننده آنچه اهمیت دارد ، این است که کار آمدی دارند . ساختمان در جایگاه خود ، در بردارنده توانی استعاری از تاریخ غم انگیز یهودیان برلین ، و در واقع پاسخگوی این تاریخ است . فضاهای خالی ادم سوزی با سادگی عریان و صریح شان ، برانگیزاننده احساسات و اندیشه اند . باغ تبعید یکی از توانمد ترین تداعی کننده های بی ثباتی و عدم قطعیت ، که تاکنون ساخته شده است ، به شمار می آید . این معماری ، شگفت انگیز و از جنبه های متفاوت متاثر کننده است و تا مدت ها باقی خواهد ماند .

طرح بازسازی مرکز تجارت جهانی _ نیویورک :
شرکت توسعه مانهاتان در 27 فوریه سال 2003 طرح تحسین برانگیز دانیل لیبسکیند را برای هدایت بازسازی مرکز تجارت در نیویورک انتخاب کرد طرح ارائه شده توسط معمار لهستانی _ آمریکایی حاصل رقابتی بود که چندین ماه طول کشید . رقابتی که در آن برخی از بهترین معماران جهان حضور داشتند و بحث و جدل هایی هیجان انگیز به صورت آشکار و علنی بین آنها انجام شد هر چند که این بحث ها هنوز ادامه دارد .لی به نظر می رسد چارچوب لازم برای شکل گیری طرح بلند مدت بازسازی مشخص شده است .
طرح اصلی لیبسکیند که در دسامبر 2002 همراه با طرح 6 گروه دیگر در معرض قضاوت قرار گرفت دارای چندین نکته متمایز از بقیه طرح ها است و در طرح خود یک برج شیشه ای پیشنهاد کرده که آنتنی در بالای آن قرار می گیرد و ارتفاع آن به مرکز 776 فوت می رسد عددی که مشخص کننده سال استقلال آمریکا است اگر این برج ساخته شود بلندترین برج جهان خواهد شد همچنین طرح او دارای یک باغ یاد بود به صورت گود است باغی که نشانگر مکان 2 برج تخریب شده می باشد دیوار بتنی به عمق 70 فوت از سطح خیابان که هنگام ساخت مرکز تجارت جهانی ساخته شده بود تا شالوده لازم برای برج ها را بوجود آمد و به صورت نمایان باقی خواهد ماند این دیوار زیر زمینی که اکنون مشخص است منبع الهامی برای بازدید کنندگان و نمادی از صبر و مقاومت خانواده کشته شدگان ( قربانیان ) خواهد بود . ترکیب ساختمان های بلند و باغ یاد بود گود ، نشانی از قوت راه حل لیبسکیند برای ادغام خواسته های متضاد مردم است و خواسته مردم این بود که ساختمان های بلند و به عنوان سمبلی از جهش و اوج ساخته شوند و در کنار آنها زمینی حفاری شده به همان صورت بماند تا یاد افرادی که جسد آنها در این مکان پیدا شده باقی بماند در طرح لیبسکیند روی جزئیات مربوط به سایت یاد بود چندان کار نشده است چرا که طراحی این قسمت در آینده به صورت مسابقه بین المللی انجام خواهد شد .
موضوع جالب سوم در طرح اووجود میدان نور می باشد میدانی که طبق محاسبات هر سال روز 11 سپتامبر بین ساعت 8/46 صبح زمانی که اولین هوا پیما با برج برخورد کرد و ساعت 10/28 صبح که دومین برج فرو ریخت و خراب شد نور آفتاب به طور کامل و بدون سایه اندازی ساختمان های مجاور به آن خواهد تابید .لیبسکیند می گوید (( آفتاب بدون سایه خواهد تابید تا ستایش دوستی را تداوم بخشد )).
این طرح یک موزه تفسیری ، یک گردشگاه مرتفع که حول سایت یاد بود می چرخد ، برجهای اداری ، بازار زیر زمینی و فروشگاه هایی در سطح خیابان و چندرستوران را شامل خواهد شد اگر طرح ارائه شده بدون تغییر ساخته شود 10 میلیونفوت مربع فضای اداری ( تقریبا به اندازه قضای اداری برج های اصلی )و 880 هزار فوت فضاهای جانبی خواهد داشت .

عملی ساختن ایده :
این ایده کلی بوده و ممکن است واقعیت کمی متفاوت باشد اکنون که معماران –وهندسان – سازندگان و مقامات دولتی به توافق های بی شمارلازم برای عملی ساختن این ایده از نظر سازندهای می اندیشند .مرحله دشوار دیگری آغاز می شود البته توافقهای اولیه بدست آمده شرکت توسعه مانهان در اول فوریه تعداد گروه های شرکت کننده در مسابقه را از هفت گروه به 2 گروه کم کرد .گروهی که با لیبسکیند رقابت می کرد گروه Think بود که از فایل وینولی – شیگروبان و فردریک شوارتز آن را سر پرستی می کردند شرکت با در نظر گرفتن ملاحظات موجود چندین هفته با این دوگروه کار کرد تا طرح اولیه آنها را اصلاح کند به عنوان نمونه یک مطالعه مهندسی نشان مید هد که دیوار بتنی را نمی توان به همان حالت باقی گذاشت چون فقدان مهاربندی جانبی و قرار گیری در معرض چرخهای متعدد ( یخبندان – ذوب شدن ) موجب تخریب آنها خواهد بود .بنابراین گودال 70 فوتی که برای مردم ارزشمند بود با ساختن پارگینگ ها و بازار های زیر زمینی تا حدودی پر می شود و تنها عمق 30 فوت از سطح خیابان به صورت گود باقی می ماند .
با توجه به سرعت مراحل مسابقه ممکن است زمان کافی برای بررسی اثرات عین تجدید نظر ها بر ارزش نماد دیوار نمایان ، در اختیار نباشد . تامین هزینه ساخت پروژه هم مشکل حل نشده دیگری است .
روند عمومی تصمیمات خصوصی :
با آغاز مرحله دیگر برنامه ریزی تحلیل و طراحی افراد علاقمند به موضوع خواستار دخالت بیشتری در تصمیم گیری ها هستند شرکت توسعه هم اقدامات بسیاری در شناخت واکنش مردم نسبت به طرح پیشنهادی انجام داده است این شرکت ضمن برگزاری نمایشگاه ها و جلسات استماع عموم یک سایت اینترنتی هم تدارک دیده است از این نظرات چنین بر می آید که بیشتر مردم خواهان پروژهای هستند که بتواند علاوه بر ایجاد خط آسمان خوب محل فرو ریختن برجها را هم حفظ کند اما امکان نظر عموم در این مورد با نظر حرفه ای ها اختلاف داشته باشد .

توجه به برنامه ریزی منطقی :
یکی از گروه ها یی که بیش از همه خواستار تصمیمگیر های علنی بود گروه NYNUبود این گروه ائتلافی است متشکل از 21 شرکت مهندسی – معماری که ضمن پذیرفتن طرح لیبسکیند از مسئولان می خواهند تا در مورد ملاحظات خود باز بینی کنند . معماری به نام مارک گینسبرگ در مورد طرح پیشنهادی لیبسکیند ازراه حل نهایی است احتمال دارد که این کانسپت قوی در مقابله با نیروهای متداول در ساخت و ساز نیویورک ضعیف تر شود .
هنوز مشخص نیست که آیا تحسین های اولیه انجام شده در مورد طرح لیبسکیند بر اساس شناخت جامعی از طرح بوده و یا بر اساس تائید چند عنصر مفهومی شکل گرفته است و اینکه با ادامه روند طراحی و توجه به مسائل اجرایی این طرح چه تفاوت عمیقی با طرح اولیه خواهد کرد .

موزه جنگ منچستر :
فضای داخلی پیشنهاد شده این موزه بر گرفته از شکل انحنای زمین است و چون این طرح با اتفاقاتی که در جهان رخ می دهد در ارتباط است موجب درک موقعیتی سریع و بی واسطه از موزه می شود رابطه ای که میان جریان بی وقفه موزه و چشم انداز بیرونی آن بر قرار است بوسیله نظام تسلسل 24ساعته جهان تعدیل یافته است بعد فضا و زمان موزه باعث شناخت آسانی از فضایی حاکی از تضاد شده و تنشی را میان این تضاد مشهود و زیر بنای تاریخی آن نشان می دهد قفسه های بادبان مانندی که در خارج از ساختمان به نمایش گذاشته شده و به نحو شگفت انگیزی با مناظر اطراف کانال کشی لوری وزمین فوتبال منچستر در ارتباط است . سادگی فضای موزه و توصیف جامع از آن مقتصدانه و دارای ساختاری بتنی فلزی با حد غایی جاری شدن نور و هوا و به حداقل رساندن هزینه می باشد در حالی که می توان به راحتی در آن جزئیات سازمندهی کمیت عظیم تاریخی قرن بیستم گمشده موزه خود در غالب یک تجربه ساخته شده فراموش نشدنی در ذهن وخاطر بازدید کننده معرفی خواهد کرد همچنین تلفیق شکوفایی فرهنگ با پوچی و ویرانگری جنگ و خسارات وارده از آن در ارتباط دائم است .

[لینک تنها برای کاربران عضو قابل مشاهده می باشد ]:
مرکز فارغ التحصیلان برای دانشگاه لندن یک ساختمان کوچک برای جمعیت در حال رشد فارغ التحصیلان ایجاد نموده است وبه عنوان در وازه اصلی دانشگاه در جاده و خیابان HOLLOWAY واقع شده است .این ساختمان که در ماه مارچ 2004 افتتاح گردید شناسنده فراغت از تحصیل دانشجویان بعد از لیسانس می باشد و این باعث تجربه و مهارتی که سبب تسهیلات آنها گردیده را نیز می شود این کار همچنین تشویق می کند آسان سازی همکاری دانشگاهی در سطح فوق لیسانس را دانشگاه بحث میکند که طرح کیفیت بالا می تواند بسیار زیاد تجربه آموزشی برای دانشجوها بهتر شود به طوری که انها این کار را ارزشمند احساس می کنند و از یاد گیری در کیفیت بالا لذت می برند .
ORIONیک آرم فضایی آسمانی شمالی برای این دانشگاه می باشد و یک نور راهنما برای رشد یک آیکون منحصر به فرد برای دانشگاه مترو پولیتن لندن در جاده HOLLOWAYمی باشد پروژه ORION یک برخورد روح بخش روی بافت گسترده شهری و مخصوصا روی تصویر و قابلیت دسترسی از دانشگاه دارد .
سه فرم حساس (سه عنصر جالب توجه) از استراتژی ساختمان تاکیدمیکند ارتباط بین :
1) یک اتصال فی مابین عمومی ،بین ساختمان جدید و دانشگاه پشتی .
2) یک شکل ارتباطی به طرف اتصال دانشگاهی به شهر ایجاد می شود به طور معمولی فرم ساختمان جدید به سوی بافت خیابان HOLLOWAY گره زده می شود
3) یک میدان کوچک برای تامین ورودی یک در وازه دلنشین نیز تدارک دیده شده است
4) ساختمان ORIONاز سه حجم جالب با یک حضور متمایز روی خیابان و فضای داخلی بسیار منحصر به فرد ساخته شده است . ساختمان پوشیده شده کاملا از صفحه های فولاد ضد رنگ پوست دارای نقش برجسته و درخشان می باشد . پنجره ها به صورت بریدگی های هندسی زیاد طراحی شده اند که این به خاطر نور طبیعی لازم برای کافه ها ، نگارخانه ها و سمینارها تدارک دیده شده است .
فضای داخل بسیار ساده ، حجم های بسیار بزرگ ، برای مقاصد چندین منظوره و با انعطاف پذیری بالا قرار گرفته اند . طرح وظایف عمومی ساختمان هنگامی که با محفوظ داشتن وظایف خصوصی تر دانشگاه سازگار می نمایاند .ساختمان کامل یا ساختمان بخش ها برای حوادث عمومی می توانند جدا بکار برده شود در همان زمان ساختمان جدید به سوی نمونه های جریان دانشگاه ادغام می شوند . و اگر نیاز باشد به روی در عمومی کاملا بسته می شود . ORION یک طرح بسیار خوبی برای کمک به زندگی شهری در جاده HOLLOWAY و برای فارغ التحصیلان اهل پایتخت لندن می باشد و فراهم آورنده یک وحدت ترکیب داخلی و بیرونی و یک وسیله ای جذاب شهری محسوب می شود .

منبع انجمن تهران جنوب

موزه یهودیان معاصر :
موزه معاصر یهودی ها موزه ای می باشد که اهدا شده است به تعبیر خلاق به فرهنگ یهودی و تصورات و تفکرات آنها . برنامه به این صورت می باشد که یک بار جستجو می شود جوهر و عصاره از تجارب یهودی ها و باز کردن به سوی در سوالات و جواب های بزرگ در شناسایی یهودی ها و آینده آنها در جامعه آمریکا .
این یک پروژه ای می باشد که ارتباط بین دانیل لیبسکایند و گوردن چونگ و شرکا می باشد . اکنون این پروژه در فاز استنادی و مستند سازی ساخت می باشد . استودیویی کار کرده است به طور نزدیک با تیم مرکزی نمایش ، آرشیتکت مربوط و بردی برای تشخیص یک ابداع و برنامه معاصر که تعیین خواهد کرد و یکپارچه سازی می کند یک برنامه چند رسانه ای مرکزی نمایش را . یک عامل بر یکدیگر ، تفسیری و و تعبیری تجارب موزه ای آموزشی را . طرح موزه یهودی معاصر در سان فرانسیسکو تامین می کند یک فضایی برای نمایشگاه ها و یک مکانی برای فعالیت ها و یک سمبل که اهدا شده است برای دوباره جان بخشی به زندگی یهودی ها در سان فرانسیسکو و هر کجای دنیا که هستند . جنین ساختمانی ریشه خورده است در تفکرات و تصورات و باورهای یهودیان ، و بازگشایی آن خودش برای زندگی جاری معکوس آنها یک توزیع اساسی برای یربابونای رنسانس می باشد .
کشمکش و تقابل ، نشانه ها و بالقوه بودن این سایت و برنامه cjm خودشان قسمتی از پروسه فرهنگی سمبل دار اساسی از یک موسسه یهودی جدید و ابداعی در سان فرانسیسکو می باشد . یک موسسه ای که در ارتباط با شناسایی و پیوستگی این ملت می باشد این ارتباط رها شده است توسط کشمکشها برای ساختن فضا در این محل لطیف . سایتcjmیک ایستگاه قدرت ممنوعه در قرن می باشد ساختمان cjmتولید می کند . دسترسی به فضاهای جدید برای برنامه های جدید از طریق تحمیل polk facade از زیر ایستگاه فضاهای جدید ترکیب خواهند شد با ساختارهای جدید در ساختارهای کهنه و شمرده و بند بند می شوند یک ارتباط نزدیک به برج هزاره جدید و به اتصال دهنده ی پیاده رو می باشد .
جو و اتمسفر نیروگاه قدرت قدیمی را به طور دقیقی بازسازی شده است ، تا هنگامی که در زمان مشابهی تامین برنامه جدید و چرخش فضاها برای cjm مسیر می شود . بازدید کنندگان آگاه می شوند از پارامترهای قدیمی از نیروگاه دیوارهایی که باتری ها و تجهیزات که یک بار راه اندازی شده اند ، نور آسمان و ساختار ها در تضاد و کنتر است و مکمل ، در این تجربه از تاریخ ملاقات کننده ها همچنین تجربه می کنند فرم فضایی دوباره پیکربندی شده از بسط جدید . تاریخ به انتها نرسیده است اما باز می شود برای آینده . تاریخ یک زمینه پویا و دینامیک دارد . این سایت ، یک مجموعه بزرگ تامین کند فراهم می آورد فشار ضوروری برای اضطرار از یک فرم تنها و یکتا . و انرژی cjm بینا خواهد کرد ارتباط بین جدید و قدیم .
از سنت به مدرنیته آن همچنینتبدیل می کند انرژی فیزیکی در ارتباط با میراث نیروگاه به نیرویی از ارتباطان بشری و تصورات آنها . ساختمان از آن جایی که کوچک می باشد در مقایسه با زمینه اش تبدیل خواهد شد به یک جواهری از فولاد مانند یک علامتی که در آینده در حال مشتعل شدن است
ساختمان cjmبنا نهاده شده است روی کلمه هبرو که معنای زندگی می دهد . دو حرف از هبرو از خای (chal) با ساختار سمبلیکی لفظ به لفظ می باشد . منبع زندگی و شکل موزه در سنت یهودیان دارای علامت مشخصی نیستند بلکه به عنوان تعویض و جایگزینی شرکت کنندگان در داستانی می باشد که آنها آن را خلق کرده اند . بنابراین به طور فضایی خای (chal) یک زندگی یهودی اساسی می باشد که مورد تجربه واقع شده است و به عنوان حرت دینامیکی کامل در حال پاسخگویی به تعداد زیادی از رتبه های تعبیر این ریشه لغوی می باشد .
کل ساختمان نمادی از رندگی خای (chal) در ساختار صفحه (talmudic) جایی که لبه ها و مقرنس ها به اندازه ای مهم می باشند که بر روی آن ذکر شده است . هیچ مکانی در موزه غیر متصل به کل نمی باشد و فرم داده شده است یک ساختار ارگانیکی از فضا و تابع و ساختارها . کل موزه یک ماتریس می باشد که چهارمین تفسیر توسط بازدید کننده ها نامیده می شود . ساختمان با همدیگر فعالیت هایی از موزه یهودیان را گردهم می آورد . کل و کمالیت احساس ها توسط به هم بافته شدن شکل های نمایشگاهی ، تعلیم و تربیت ، و علوم برای هر دو گروه یهودی و غیر یهودی می باشد . این یک جشنی از تصورات یهودیان وو ملت یهود در زمینه یک تاریخ در حال رشد را شامل می شود .
ساختمان جدید روی فضاهای غیر پیشتازی که توسط خای (chal) خلقشده است بنا نهاده شده : Chet که فراهم می آورد یک پیوستگی کلی برای نمایشگاه اصلی و yud که اتصال دهنده پیاده رو به سمت موزه محل یابی شده است که یک شناساننده جدیدی را نشان می دهد این حروف ها با همدیگر و معنای آنها یک علامت فضایی برای رشد در حال رفتن در زمینه yerba buena می باشد .
تجارب یهودیان ارائه می کند در این زمینه فرمی که مربوط می کند هر دو ملت یهودی و غیر یهودی با تصویری از اضطرار جدید و شناسایی آمریکایی یهودی می باشد . این همچنین مربوط می شود به انتشار تفکرات خلاقیت و حیاتی و دسترسی ها به فضاها و برنامه های آنها را شامل می شود

موزه دانمارکی _ یهودی :
موزه دانمارکی یهودی با تمامی موزه های یهودی سر تا سر اروپا متفاوت است به خاطر اینکه موزه های یهودی دانمارکی بسیار بزرگتر و ساختار یافته تر و از طریق تلاش های مهم میهنان و همسایگان در طی سال های اخیر shoa می باشد .
این واکنش عمیق انسانی است که متفاوت می سازد جماعت یهودس دانمارکی را و اظهار می کند ، فرمساختار بندی و نور پردازی در موزه جدید mitzvah در حال نورپردازی این پروژه جایی که استنباط ماده گرایی یا ماتریالیست در این نمایشگاه یهودی دانمارکی به وضوح دیده می شود .
معنای این هبرو hebrewبه عنوان یک واکنش عمیق ، ارائه دستور در هر دوی تجارب یهودی در دانمارک و وحی برای ساخت این فضای جدید می باشد زمینه جایی که موزه های یهودی دانمارکی هستند یکقانون تاریخی عمیق را ارئه می کند به عنون مثال کاخ سلطنتی شبیه قایقیکه توسط پادشاه کریستین چهارم در قرن هفدهم ساخته شده است سپس به دیوارهای جدید در کتابخانه سلطنتی در قرن بیستم ادغام شده است . در استفاده جدید از ساختمان توسط موزه یهودیان در این سنت جذاب تقسیم خواهد شد .
روی هم رفته فضا ها و تبدیل ساختارها در طی نیمه هزاره اول نمایش دهنده پیوستگی و علامت بسیاری از احکام که ساختمان ها به عنوان یکموزه یهودی ارائه می کند .
پیشنهاد ساخت موزه دارای دو گزینه اصلی بود اولی پیشنهاد اوربان (urban) و هم چشم انداز آرشیتکتی در سطح (اوربان) به هم گره می خورد کتابخانه جدید و کتابخانه قدیمی توسط فعال سازی پیاده رو در داخل حیاط کتابخانه سلطنتی پیاده شده است . آن به همان صورت انجام شد توسط پیشنهاد به اینکه یکی از طرح های داخلی به سمت فضای اوربان متمایل می شد جایی که آب و یک قایق سمبلیک به صورت دراماتیکی در می آید و اظهار می کند به یکتایی جماعت یهودی دانمارکی و ارتباطش را با اهمیت پشت دیوارهای موزه معین می شود این ساختار بازدید کننده ها را به داخل ورودی حیاط داخلی رهنمون می کند جایی که در هر دو بعد افقی و عمودی مشخص شده است در سطح زمین ورودی پیکربندی مشخص شده است توسط یک فضای معکوس که توسعه داده خواهد شد به گوشه های قسمت ملاقات صمیمانه برای بازدید کنندگان و فضا برای یک کافی شاپ خارجی و بیرونی در ماه های تابستانی . دیوارهای عمودی توسط پروژه از mitzvah پیکربندی که تست شده است و در عمق آن در نمایشگاه می توان پیروی کرد .
اصول سازماندهی موزه یهودی دانمارکی بر اساس مفهوم mitzvahمی باشد که به طور اخلاقی و پایه سازی برای دوباره بازسازی موزه صورت می گیرد موزه سنت نوشتن و خواندن و حافظه را به عنوان ماتریس کلی از سازماندهی نمایشگاه و فضای آن الهام می گیرد . در انجام دادن آن mitzvah به خودی خودداری سطوح آرشیتکتی می باشد که راهنمایی می کند یک مکالمه بین کاخ قایقی و دیوارها از کتابخانه سلطنتی به موزه جدید .
بازدید کنندگان وارد یک ساختار آرشیتکتی دینامیک و پویا می شوند که ارائه می کند یک سازمان بی نقص و یکپارچه از حقایق و راهی عظیم برای بازدید کنندگان ایجاد می کند.
کل ساختمان به عنوان یک سرگذشت و خاطره هم از لحاظ فیزیکی و هم از لحاظ فضایی ایجاد می کند بخش داخلی تاریخ های متفاوت و پویا از فرهنگ یهودی و غیره در زندگی معاصر نشات گرفته است .
این ماتریس سازماندهی می شود توسط چهار بخش که در ساختار کف از داخل و بیرون ساختمان و در ورودی موزه تقسیم می شود و در طی راه پیاده رو باغ کتابخانه سلطنتی به اجرا گذاشته می شود .